Uzbekistan, Republika Uzbekistanu (uzb. Oʻzbekiston, Oʻzbekiston Respublikasi) – państwo położone w Azji Środkowej, członek Wspólnoty Niepodległych Państw. Jest jednym z dwóch krajów podwójnie śródlądowych.

Uzbekistan jest najludniejszym krajem Azji Środkowej (ponad 45% ludności regionu), a po gwałtownym spadku liczby ludności Ukrainy stał się w 2023 r. drugim po Rosji najludniejszym krajem powstałym po rozpadzie ZSRR

Uzbekistan leży w Azji Środkowej między dwiema wielkimi rzekami – Amu-darią i Syr-darią. Powierzchnia w większości równinna. Około 20% powierzchni kraju stanowią góry i przedgórza. Na wschodzie i północnym wschodzie kraju leżą Góry Ałajskie i Tienszan, gdzie znajduje się najwyższy szczyt kraju – Hazrat Sulton, osiągający wysokość 4634 m n.p.m. Między nimi leży urodzajna, nawadniana Kotlina Fergańska, której część należy do Uzbekistanu. Środkową część kraju zajmuje Nizina Turańska z rozległą pustynią Kyzył-kum, na której terenami osadniczymi są nieliczne oazy i doliny rzek Syr-darii, Zarafszanu, Kaszka-darii i Amu-darii. Zachodni skraj zajmuje równie pustynny płaskowyż Ustiurt. Do Uzbekistanu należy południowa część dawnego Jeziora Aralskiego.

Klimat kontynentalny skrajnie suchy, z ciepłymi zimami (temperatura wahająca się w przedziale 3 do 10 °C) i gorącym, suchym latem, z temperaturami sięgającymi nawet 45 °C. Mała ilość opadów (do 200 mm na terenach równinnych), nie sprzyja rozwojowi rolnictwa, i czyni koniecznym nawadnianie pól uprawnych.

Uzbekistan jest krajem podwójnie śródlądowym. Łączna długość granic z poszczególnymi sąsiadami wynosi 6221km (Afganistan 137 km, Kazachstan 2203 km, Kirgistan 1099 km, 

Tadżykistan 1161 km, Turkmenistan 1621 km).

Do największych miast należą: Taszkent (stolica) Samarkanda, Namangan, Andiżan, Buchara, Fergana, Chiwa.

Autor zdjęć ks. ppłk rez. mgr Szczepan Madoń. Urodził się 04.05.1972 r. w Bytomiu, lecz identyfikuje się z Kromołów - Zawierciem, Jego Ojciec Edward był górnikiem, który jako niepoprawny wobec poprzedniego ustroju trafił do kopalni za sprawą marsz. Rokossowskiego. Ks. Madoń ukończył Wyższe Seminarium Duchowne w Częstochowie. Święcenia kapłańskie otrzymał 17.05.1997 r. Dwa lata później 01.07.1999 r. został kapelanem wojskowym. Był m.in. proboszczem Parafii Wojskowych: p.w. Św. Stanisława Kostki w Grudziądzu, p.w. św. Sebastiana Męczennika w Wędrzynie; parafii p.w. św s. Faustyny Kowalskiej w Nisku; Były wieloletni kapelan Samodzielnego Ośrodka Duszpasterstwa Wojskowego w Czarnem; Weteran Misji Stabilizacyjnej w Iraku. Podczas słuzby w Czarnem brał merytoryczny udział w organizowanych uroczystościach na Gochach: w odsłonięciu i poświęceniu Grobu Nieznanych Żołnierzy w Borowym Młynie, Strażnicy Pamięci i Patriotyzmu TOW Gryf Pomorski w Rotembarku k/Kościerzyny, w posadzeniu Dębu Katyńskiego w Konarzynach. W 2020 r. wyróżniony został przez Fundację Naji Goche statuetką Bazuny - Kaszëbskô Klëka

© Wszelkie Prawa Zastrzeżone